شعر امام زمان آدینه

 


آه که دیگر توان آه نداری ...
تکیه ی عرشی و تکیه گاه نداری

پای گناه همه نشسته ای آقا
گرچه خودت ذره ای گناه نداری

مثل حسینی اگرچه حضرت خورشید
حیف که در لشکرت تو ماه نداری

پشت و پناهی برای هر که غریب است
خود که غریبی چرا پناه نداری ؟

یوسفی و رفته ای که شهر نرنجد
پس تو نیازی به قعر چاه نداری

اشک تو دریا شود اگر دو سه روزی
بغض فروخورده را نگاه نداری


 

نوشته های اخیر

نظر بدهید
انتقاد و پیشنهاد
پیام به ریاست شورا

رمز عبورتان را فراموش کرده‌اید؟

ثبت کلمه عبور خود را فراموش کرده‌اید؟ لطفا شماره همراه یا آدرس ایمیل خودتان را وارد کنید. شما به زودی یک ایمیل یا اس ام اس برای ایجاد کلمه عبور جدید، دریافت خواهید کرد.

بازگشت به بخش ورود

کد دریافتی را وارد نمایید.

بازگشت به بخش ورود

تغییر کلمه عبور

تغییر کلمه عبور

حساب کاربری من

سفارشات

مشاهده سفارش