موعظه کردن برادر دینی

 

امام جواد علیه السلام فرمودند:

 مَن وَعَظَ اَخاهُ سِرًّا فَقَد زانَهُ، ‌وَ مَن وَعَظَ عَلانیةً فَقَد شَأنَهُ.

 هر کس برادرش را پنهانی پند دهد، ‌او را آراسته است. و هر که او را آشکارا موعظه کند، ‌بدنام و بی آبرویش کرده است.

شرح حدیث:

موعظه کردن برادر دینی، یک وظیفه ی اخلاقی است.

پذیرفتن پند و موعظه ی دیگران هم، ‌یک رفتار اجتماعی است.

اما روش نصیحت و پند مهم است. هر کس آبروی خود را دوست دارد و می خواهد شخصیت او محفوظ بماند.

موعظه و انتقاد آشکار و پیش دیگران، گاهی به جای اثربخشی، کینه و کدورت و عناد می آورد.

نصیحتگر، اگر واقعاً دلسوز است و به قصد اصلاح به کسی تذکّر می دهد، خوب است که به خود طرف بگوید تا آبرویش محفوظ بماند و در رفع عیب بکوشد. بجز این، انتقاد کردن پیش چشم دیگران و تذکر دادن، آبروی فرد را می برد.

امام علی علیه السلام می فرمایند:

«نُصحُکَ بَینَ الملأ تقریعٌ»

نصیحت کردن تو در میان جمع، کوبیدن و تحقیر است.

مثل آینه باشیم،

که عیب افراد را به خودشان نشان می دهد.

پی نوشت:

1. این حدیث، از امام حسن عسکری علیه السلام هم نقل شده است.

2. کشف الغمّه، ‌ج2، ص 350

3. غرر الحکم، حدیث 9966.

 

نظر بدهید
انتقاد و پیشنهاد
پیام به ریاست شورا

رمز عبورتان را فراموش کرده‌اید؟

ثبت کلمه عبور خود را فراموش کرده‌اید؟ لطفا شماره همراه یا آدرس ایمیل خودتان را وارد کنید. شما به زودی یک ایمیل یا اس ام اس برای ایجاد کلمه عبور جدید، دریافت خواهید کرد.

بازگشت به بخش ورود

کد دریافتی را وارد نمایید.

بازگشت به بخش ورود

تغییر کلمه عبور

تغییر کلمه عبور

حساب کاربری من

سفارشات

مشاهده سفارش